Ruim veertig jaar woonden we met ons gezin in deze heerlijke jaren ’30-villa, het ouderlijke huis van mijn echtgenoot. Ik was meteen verliefd op de prachtige, originele inkomhal met de mooie vloer en inkomdeur. Het huis voelt heel gezellig aan, maar tegelijk had iedereen hier ook voldoende privacy in z'n eigen, ruime kamer. Ook in de enorme tuin met de imposante kerselaar, geurige rozen en notenboom vind je altijd wel een rustig plekje. Als je heel stil bent, laten zelfs de eekhoorns en de egeltjes zich zien. Ik zal de ochtenden missen waarop ik, vanuit onze met zonlicht gevulde living, met een kop koffie uitkeek op die levendige tuintafereeltjes. Ons gezin groeide hier op en ook wij werden samen ouder met het huis. Precies daarom is het tijd om kleiner te gaan wonen en de fakkel van dit stukje paradijs door te geven aan de volgende eigenaars, en we hopen dat ze even verliefd worden op deze plek als wij.